De Telegraaf over 'Polderman'
Sterk debuut droogkomische Polderman
Cabaretière Katinka Polderman (25) zou met haar voorkomen niet misstaan in een truckerscafé: zware shag, flesje bier, hippiehaar, een fors postuur en onelegante vrijetijdskleding. Haar niet-gesoigneerde uiterlijk is een bewuste keuze, legt zij uit. Eigenlijk heeft ze maatje 38 en is ze een vrolijke, sportieve spring-in-'t-veld, maar ja, dat segment van de cabaretmarkt was al verzadigd.
Alles voor het imago dus. Haar slome pose doet denken aan Neil uit de vermaarde Britse tv-serie 'The Young Ones'. Polderman, die twee jaar geleden het Leids Cabaretfestival won, zit tussen de kratjes bier, speelt gitaar en zingt absurde liedjes in de stijl van Jeroen van Merwijk. Droogkomisch, tikje verongelijkt, absurdistisch en bovenal authentiek. Haar hondje Bus ligt in een gitaarkoffer. Ze gebruikt hem handig om de stiltes tussen de liedjes op te vullen met wat geklets. 'Onverwacht bezoek' heet haar sterke openingsnummer, een geestig lied over een hersenloos kakelende, ongenode gast die niet inziet dat de gastvrouw, die lijdt aan kanker, geen prijs stelt op de aandacht. In haar anti-peuterlied uit ze in één moeite door haar weerzin tegen kleine kinderen én pedofilie: want hoe kun je opgewonden raken van zo'n 'mini-Hitler met een mandarijn'? Hilarisch is haar loflied op Christina Aguilera, die in haar eentje vijftig jaar emancipatie teniet heeft gedaan. Onverwachte wendingen, rake observaties en geestige gedachtespinsels maken dat Polderman met elk liedje raak schiet. Zo ook met haar benefietsingle voor de slachtoffers van de toekomstige terreuraanslagen op Nederland. Maar, alleen commentaar geven op de samenleving, zoals veel cabaretiers doen, vindt ze te gemakkelijk. Dus komt Polderman met een pasklare oplossing op alle problemen in het lied 'Kannibaal'. Het is genieten in de wondere wereld van Polderman.
Annet de Jong in De Telegraaf, januari 2007
Sterk debuut droogkomische Polderman
Cabaretière Katinka Polderman (25) zou met haar voorkomen niet misstaan in een truckerscafé: zware shag, flesje bier, hippiehaar, een fors postuur en onelegante vrijetijdskleding. Haar niet-gesoigneerde uiterlijk is een bewuste keuze, legt zij uit. Eigenlijk heeft ze maatje 38 en is ze een vrolijke, sportieve spring-in-'t-veld, maar ja, dat segment van de cabaretmarkt was al verzadigd.
Alles voor het imago dus. Haar slome pose doet denken aan Neil uit de vermaarde Britse tv-serie 'The Young Ones'. Polderman, die twee jaar geleden het Leids Cabaretfestival won, zit tussen de kratjes bier, speelt gitaar en zingt absurde liedjes in de stijl van Jeroen van Merwijk. Droogkomisch, tikje verongelijkt, absurdistisch en bovenal authentiek. Haar hondje Bus ligt in een gitaarkoffer. Ze gebruikt hem handig om de stiltes tussen de liedjes op te vullen met wat geklets. 'Onverwacht bezoek' heet haar sterke openingsnummer, een geestig lied over een hersenloos kakelende, ongenode gast die niet inziet dat de gastvrouw, die lijdt aan kanker, geen prijs stelt op de aandacht. In haar anti-peuterlied uit ze in één moeite door haar weerzin tegen kleine kinderen én pedofilie: want hoe kun je opgewonden raken van zo'n 'mini-Hitler met een mandarijn'? Hilarisch is haar loflied op Christina Aguilera, die in haar eentje vijftig jaar emancipatie teniet heeft gedaan. Onverwachte wendingen, rake observaties en geestige gedachtespinsels maken dat Polderman met elk liedje raak schiet. Zo ook met haar benefietsingle voor de slachtoffers van de toekomstige terreuraanslagen op Nederland. Maar, alleen commentaar geven op de samenleving, zoals veel cabaretiers doen, vindt ze te gemakkelijk. Dus komt Polderman met een pasklare oplossing op alle problemen in het lied 'Kannibaal'. Het is genieten in de wondere wereld van Polderman.
Annet de Jong in De Telegraaf, januari 2007